درباره برند جیلی و مدل معروفی از آن
جیلی EC7 ،خودرویی که اولین چینی با قابلیت کسب 4 ستاره ایمنی EURO NCAP لقب گرفته است و همین امر زمینه دریافت مجوز فروش این خودرو در بازارهای اروپایی را برای جیلی فراهم آورده است.
از این رو EC7 به عنوان محصولی متفاوت و با کیفیت از سرزمین اژدهای سرخ شناخته می شود که با هدف به چالش کشیدن آن تصمیم گرفتیم تا این چینی خوش ساخت را در برابر یکی از شناخته شده ترین سدان های سایز متوسط بازار کشورمان قرار دهیم. و هر نظری درباره نقد و بررسی ماشین ها دارید حتما به ما اعلام کنید.
طراحی ظاهری
بسیاری بر این باورند که جیلی EC7 با نگاهی به نسل نهم تویوتا کرولا شکل گرفته است ، در نگاه نخست نیز شمای کلی خودرو بی شباهت به این مدل از کرولا نیست اما طراحی بسیار هوشمندانه چراغ های بزرگ جلو، جلوپنجره و خطوط سه گانه درپوش موتور در ترکیب با طراحی ساده و شکیل سپر جلو به خلق نمایی جذاب و متفاوت یاری رسانده است، رنگ مشکی جلوپنجره که در خودروهای سپید رنگ تضاد کاملی را با سایر اجزا رقم می زند تنها با هدف حفظ جذابیت خودرو در بلند مدت انتخاب شده است و در مدل های 2013 در هماهنگی کامل با کاسه چراغ های مشکی رنگ به نظر می رسند.
در نمای جانبی سادگی به سبک نسل گذشته محصولات تویوتا در کنار خط مورب طولی و بُرنده در کنار گلگیرهای باد داده شده و هماهنگ با طرح نسبتا پیچیده رینگ اسپرت جلب نظر می کنند، با این حال نمای عقب را باید اوج طراحی EC7دانست که از شباهت غیر قابل انکاری با نسل گذشته مرسدس S کلاس برخوردار است.
به کارگیری رشته های افقی لامپ های LED ،طراحی خوش استایل چراغ ها و نوار کرومی سرتاسری در بخش بالایی محل نصب پلاک شاهد این مدعاست.

با این حال نقاط ضعف کوچکی نیز در این بخش وجود دارند.در مقابل طراحی رنو مگان پس از گذشت چند سال از حضور در بازار کشورمان تا حد زیادی جذابیت اولیه خود را از دست داده است و علیرغم تناسبات قابل توجه طراحی از محبوبیت چندانی در بین عموم خودرو دوستان برخوردار نیست.از آنجا که طراحی مگان در گام نخست به عنوان هاچ بک صورت گرفته، خطوط امتداد یافته برای افزوده شدن صندوق عقب به بخش انتهایی خودرو تا حدی با معیارهای رایج فاصله دارد که مثال بارز این مسئله را می توان در نحوه اتصال ستون C به درب صندوق عقب مشاهده کرد.شیشه عقب نیز در همین راستا از فرم متفاوتی برخوردار است که البته در هماهنگی کامل با خط شکسته و زاویه دار افقی بر روی درب صندوق عقب شکل گرفته است.
فضای داخلی
داخلی مشکی رنگ با طراحی بسیار مناسب و چشم نواز در مقام یک خودرو نسبتا ارزان قیمت در جیلی خودنمایی می کند، طراحی همگون مجاری سامانه تهویه مطبوع به همراه حاشیه کرومی زیبا، صفحه نمایش بزرگ مربوط به سیستم صوتی، DVD PLAYER و ….درکنار صندلی های خوش فرم با قابلیت در برگیرندگی مناسب که محصولی از کمپانی خوشنامLear محسوب می شوند از جمله مهمترین ویژگی های مثبت درون اتاق این سدان چینی هستند.پوشش داخلی درب ها همچون سطح داشبورد از کیفیت قابل توجهی برخوردارند که برتر از پوشش پلاستیکی خشک داشبورد مگان به نظر می رسند.همچنین در جای جای فضای داخلی محفظه های متعددی برای قرار گیری اشیاء و ادوات مورد نیاز وجود دارد که در مقام یک خودرو خانوادگی بسیار کاربردی به نظر می رسند.
البته علیرغم این نکات مثبت ، نقاط ضعف معدودی نیز دیده می شوند.کیفیت پوشش رنگ قطعات تزیینی دودی رنگ در مجموعه رو دری ها پس از گذشت 10 هزار کیلومتر همچنان کیفیت اولیه خود را حفظ کرده اند اما کم رنگ شدن آن ها در بلند مدت غیر محتمل نخواهد بود.محفظه جا عینکی که در نزدیکی چراغ های نقشه خوان جلو و تعبیه شده است، بیش از حد کوچک بوده و در عمل امکان قراردهی عینک در آن وجود ندارد.همچنین پوشش داخلی سانروف در حالت باز بودن و در هنگام ترمزگیری های شدید، خود به خود بسته می شود که مالک با تدابیری این مشکل را رفع کرده اند.در نهایت بزرگترین نقطه ضعف در مجموعه داشبورد خوش استایل این خودرو را باید در طراحی نه چندان چشم نواز مجموعه پشت آمپر دانست که تا حد زیادی با طرح های مدرن، گرافیکی و هیجان انگیز سایر خودروهای این کلاس فاصله دارد و بیش از حد ساده به نظر می رسد.همچنین جنس فرمان نیز در حد انتظار نیست و به خصوص در مورد قسمت خارجی غربیلک فرمان ،استفاده از مواد نرم تر می توانست کیفیت را به مرزهای خود نزدیک کند.
با کمی ارفاق می توان ارگونومی را مناسب ارزیابی کرد که البته یک پله پایین تر از ارگونومی حرفه ای مگان به نظر می رسد، در مورد فضای داخلی سرنشینان وضعیت مناسبی وجود دارد، در حالی که فضای پای سرنشینان عقب به لطف فاصله محوری قابل توجه در رنو مگان بسیار مناسب است، محدودیت خاصی نیز در این مورد برای سرنشینان عقب جیلی به چشم نمی خورد اما در صورت نشستن افراد قد بلند (با قدی بیش از 184 سانتی متر) بر روی صندلی عقب، امکان تماس سر با پوشش داخلی سقف وجود دارد.بزرگترین نقطه ضعف مگان در این بخش به کیفیت ضعیف مواد تشکیل دهنده داشبورد و قسمت های مختلف تریم داخلی مربوط می شود که پس از گذشت 25000 کیلومتر منجر به ایجاد انواع و اقسام صداهای اضافی در زمان عبور و مرور در مسیرهای ناهموار می شود.در واقع کیفیت متریال داخلی رنو مگان برخلاف ارگونومی مطلوب در مقایسه با قیمت خودرو بسیار مایوس کننده به نظر می رسد و بیش از آنکه تداعی کننده یک خودرو لوکس 80 میلیونی باشد، به خودرویی اقتصادی و ارزان قیمت نظیر L90 می ماند.در برگیرندگی سطح پشتی صندلی ها نیز در مقایسه با جیلی ایده آل به نظر نمی رسد و البته کمبود تجهیزات رفاهی با اهمیتی نظیر سانروف یا تنظیم برقی صندلی ها نیز علیرغم قیمت بالاتر مگان قابل توجه نظر می رسد.
چیزی که باید راجعبه امگرند7 بدانید حجم موتور و توان خروجی آن است. با خرید یک امگرند 7 موتوری 1700 سیسی با سیستم تنفس طبیعی دریافت میکنید که متأسفانه تنها میتواند 138 اسب بخار تولید کند. این میزان قدرت به 185 کیلومتر سرعت در بهترین حالت منتهی میشود و این رقم برای چنین موتوری اصلاً قابلقبول نیست، بااینحال این بهترین سرعتی است که در این سطح قیمتی بهدست میآورید. در درجه بعدی سیستم احتراق خودرو با خرج حداقل 7.2 لیتر سوخت در هر صد کیلومتر تقریباً موتور کمخرج به نظر میرسد اما در مقایسه با رقیبانش کم میآورد و این در حالی است که دور موتور امگرند 7 بیش از 6000 دور در دقیقه است.
خرید و فروش امگرند 7 معمولاً با 3 ست ترمزی انجام می شود که از سری دیسکی خنک شونده - ABS – EBD هستند. کیسه هوا برای سرنشینان جلو و مسافرین عقب که بهصورت پردهای استفادهشده نیز از دیگر برتریهای امگرند7 است. به تمامی اینها امکاناتی نظیر: فرمان چرم مجهز به کلیدهای کنترلی - رکاب استیل - چراغ زیر درب راننده - چهار پنجره مجهز به سیستم Power Windows - شیشهها با محافظ نویز - پرده شیشه عقب باقابلیت جمعشوندگی دستی - صندلیهای چرم - صندلیها عقب تاشو - سنسور تشخیص کمکراننده - چراغهای جلو باقابلیت روشن شدن اتوماتیک - آیینه وسط باقابلیت مات شدن - نمایشگر ضربه از کنار دربها - سنسور عقب - باک بنزین ضد انفجار و ضد نشتی با 6 لایه مواد پلیمری مخصوص - صندلی برقی راننده باقابلیت تنظیم 8 حالته و آینهبغل مجهز به راهنما را اضافه کنید تا برتریهای این خودروی نیمه لوکس برایتان کاملاً روشن شود.